" Over de naamsaanduiding van deze grote, zware, ruigbehaarde Staande Hond bestaan veelopvattingen en dit geldt ook voor het ontstaan van dit Italiaanse ras. Sommige onderzoekers menen in de naam Spinone het woord "espion", "espaignole" en "spioen" te herkennen, namen voor zogenaamde vogelhonden, die uitsluitend werden ingezet voor de jacht op hoenders, eenden en houtsnippen. Weer anderen vermoeden de naamgeving van het ras afkomstig van ruige, draadachtige of borstelige beharing en derhalve werden de honden Bracco Spinose genoemd.
Het ras is vermoedelijk ontstaan uit kruisingen van de kortharige Bracco Italiano met ruwharige Istrianer Brakken in het oostelijk deel van Lombardije. In de moerassige gebieden, vooral in het lagunegebied in de omgeving van Venetië werden deze ruwharige honden gebruikt voor de jacht op eenden en snippen en in de drogere en bergachtige streken van Lombardije en Zuid-Tirol zette men deze honden in bij de patrijzenjacht.

Sommige jagers hechtten voorkeur aan de witte honden met oranjekleurige vlekken, die beter tegen de hitte bestand waren dan de bruinschimmels. Van eenheid in type was absoluut geen sprake; men verlangde honden die perfect joegen en in de verschillende landstreken van Italië werden voortdurend kruisingen met goed jagende honden van andere rassen toegepast.
De eerste standaard werd in 1887 opgesteld die naderhand met een zekere regelmaat werd veranderd, omdat veel dieren niet beantwoordden. Nadat Prof. Solaro in 1939 opnieuween lijst van raspunten had opgesteld kwam er geleidelijk aan meer eenheid in exterieur en beweging zonder de jachtcapaciteiten te verwaarlozen.

In grote lijnen streefde men naar een rechthoekig formaat van het lichaam, de geëigende bouw voor een draver met goed gehoekte ledematen en krachtige lange spieren. Een diepe, matig brede borst, die ver naar achteren doorloopt, geeft veel ruimte voor hart en longen en is een garantie voor het uithoudingsvermogen.
De krachtige benen met sterke goed gesloten voeten en taaie zoolballen vervolmaken het beeld van een stugge, onvermoeibare werker. De huid moet gelijken op die van het rund, hard en stevig, bedekt met draadhaar, dat niet langer mag zijn dan 5 cm. De staart wordt horizontaal of hangend gedragen en gecoupeerd tot een lengte van ongeveer 20 cm.
De grootte van de reuen varieert van 60 tot 70 cm en van de teven tussen 58 en 65 cm.
De Spinone komt voor in de kleuren wit, wit met oranje vlekjes en platen, wit met bruine vlekken of platen. Bruinschimmels zijn ook toegestaan. Van de Spinone wordt niet alleen verlangd dat hij alle facetten van het jachtbedrijf beheerst, maar ook als waakhond zijn mannetje staat."
(uit Handboek Kynologie juni 1999)