" De naam van dit grote, zwart-rode of "black and tan" ras uit de Schotse Hooglanden dankt het aan het kasteel Gordon, dat iets ten noorden van Fochabers ligt, niet ver verwijderd van de rivier de Spey en enige kilometers van de kust.
De hertogen van Gordon, verwoede jagers op grouse, het Schotse korhoen, gebruikten min of meer zwartgekleurde Setters, van een steviger en groter formaat dan de Engelse en Ierse Setters. Vooral Duke Alexander bezat een befaamde strain van deze Setters, die niet bepaald uitblonken in het zoeken en apporteren van het aangeschoten wild. Zo wil het verhaal dat een schaapherder over een "black and tan working sheepdog" beschikte, die een voortreffelijke neus had voor het opsporen van het geschoten wild en het keurig bij zijn baas bracht. Uiteraard was ook Duke Alexander of Gordon op de hoogte van de prestaties van deze hond en boze topgen beweren, dat hij een zwart-rode Setter met deze hond paarde teneinde de geweldige neuseigenschappen en het intellect van deze "working collie" in zijn jachthonden vast te leggen.

Men neemt aan dat ook de Bloedhond en de Ierse Setter hun steentje hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van de grote, stabiele Gordon Setter, die door zijn enorme uithoudingsvermogen, zijn niet aflatende werklust en zijn intelligente werkwijze de harten van menig jager stal.
Zijn krachtige, prachtig afgelijnde bouw, zijn schitterende hoofd en zijn fraaie beharing en gedistingeerde kleur, zijn een lust voor het oog. Zijn innemende karakter bestempelt hem tot een groot vriend van de mens.

In het begin van de twintigste eeuw was het ras tamelijk populair, maar daarna zien we steeds minder liefhebbers, die Gordon Setters fokken. Heden ten dage verschijnt het ras in zeer beperkte aantallen op shows en op veldwedstrijden.

De belangrijkste raspunten wijzen op een stijlvolle hond, gebouwd als een galoppeur, gelijkend op een fors jachtpaard, en zeer symmetrisch, waardigheid en intelligentie uitstralend met een zelfbewust, extrovert, vriendelijk karakter.
De lichtgewelfde schedel gaat met een duidelijke stop over in de vierkante voorsnuit, die iets korter is dan de lengte van de schedel van achterhoofdsknobbel tot stop. Droge vlakke wangen. De lippen mogen niet te veeloverhangen maar wel de onderkaak goed bedekken. De snuit is minder diep dan lang. Grote brede,  zwarte neus met goed geopende neusgaten.
De donkerbruine, heldere ogen mogen niet diep liggen, noch bol zijn, met een levendige, intelligente expressie.
De laag aangezette en vlak tegen het hoofd gedragen oren zijn van middelmatige lengte en dun van structuur. De sterke kaken bezitten een perfect regelmatig en compleet schaargebit. De lange, droge hals is iets gebogen. De lange, goed schuin geplaatste schouderbladen moeten breed en ovaal zijn en de toppen er van moeten dicht bij elkaar liggen. Laaggeplaatste, vlak aanliggende ellebogen.
Rechte, sterke voorbenen met ovaal bot en sterke polsen. Het lichaam is middelmatig lang met een diepe, goed gewelfde borst die ver naar achteren doorloopt.
De lendenen moeten breed zijn en licht gewelfd. De voorborst mag niet te breed zijn.
De achterhand toont van heup tot sprong lang, moet breed en goed gespierd zijn.
Goede kniehoeking, de achtermiddenvoeten moeten loodrecht op de bodem staan.
Het bekken ligt iets schuin. Ovale, goed gesloten voeten met krachtig gewelfde tenen, waartussen veel haar zit.
Stevige voetzolen met dikke achterste voetzoolkussens.
De rechte staart wordt enigszins sabelvormig gedragen en reikt tot aan de hakken.
De staartdracht is horizontaal of iets onder de ruglijn. Aan de wortel is de staart dik en loopt uit in een fijne punt; de bevedering, die begint bij de staartwortel, moet recht zijn en lang en verkort naar de punt. Met veel stuwkracht, ontwikkeld door de goed gehechte, goedbespierde achterhand wordt een regelmatig, vrij en zuiver gangwerk verkregen.
Het haar is kort en fijn op het hoofd, de voorzijde van de benen en de oorpunten; matig lang en vlak op de rest van het lichaam. Op de oren is de bevedering lang en zijdeachtig; aan de achterzijde van de benen lang,recht en fijn.
Het haar moet overal vlak aanliggen en recht zijn.
De Gordon is "black and tan", dat wil zeggen hoofd, lichaam en benen zijn gitzwart met uitzondering van de roodgele aftekeningen op de snuit, de wangen, kleine vlekjes boven de ogen, de binnenzijde van de oren, aan de keel en twee grote vlekken op de voorborst.
Ook de binnenzijde van de achterbenen en de dijen, vanaf de knie overgaand naar de voorzijde en zich uitbreidend naar de buitenzijde van de achterbenen, vanaf de sprong tot op de tenen moet tankleurig zijn. De achterzijde van de voorbenen tot aan de ellebogen en de voorzijde tot iets boven de polsen moet een tanpatroon vertonen.
Ook rondom de anus een tanvlek. Zwarte haren op de tenen en een zwarte streep onder de kaak is toegestaan, evenals een klein wit borstvlekje.
Reuen meten aan de schoft ongeveer 66 cm en teven 62 cm."
(uit Handboek Kynologie)